Определение слова «insan» на турецкий

ad

1. memelilerden, iki eli, iki ayağı bulunan, iki ayak üzerinde dik bir biçimde dolaşan, aklı ve düşünme yeteneği olan, dille, sözle anlaşan, en gelişmiş canlı sayılan yaratık.

2. bu türe giren canlı varlık.

   • Uygarlığı insanlar kurmuştur

3. huy ve ahlak, davranış vb. yönlerinden üstün nitelikli (kimse).

   • Onun insan yanını biliriz

4. kimi kez belirsiz adıl gibi kullanılır.

   • İnsan her şeyi bilemez

5. (yer için) hiç bakılmamış, bakımsız kalmış.

6. (orman için) içine insan girmemiş, hiç dokunulmamış.

7. bakmakla yükümlü olduğu kimselerin hizmeti, geçindirilmesi bir aileyi zaten çok yorar, buna bir de dışardan biri eklenmemelidir, bu yük aileye ağır gelir.

8. yatalak insanı kaldırmak, yatırmak, yatalağa bakmak zordur.

9. çalışan ya da çalışabilecek durumda olan insan varlığı.

10. özlük işleri, personel işleri.