Definición de «oyun» en turco

ad

1. insanın vaktini hoş geçirmesine, oyalanmasına yarayan, genellikle belli kuralları olan eğlence.

2. genellikle çocukların oynadığı, hiçbir çıkara dayanmayan, eğlenceli yarış vb.

3. her türlü kumar.

4. kafaca ve bedence yetenekleri geliştirmek ereğiyle yapılan, çevikliğe dayanan her türlü yarışma.

5. müzik eşliğinde yapılan uyumlu hareketlerin tümü.

   • Anadolu halk oyunları çok güzeldir

6. şaşkınlık verici hüner.

   • Hokkabaz çocuklara oyunlar gösterdi

7. tiyatroda ya da sinemada sanatçının rolünü yorumlama biçimi.

   • Yıldız’ın oyunu görülmeye değer

8. sahnede ya da mikrofonda oynanmak üzere yazılmış yapıt.

   • Yazar oyununu tiyatroya teslim etti

9. ustalıklı aldatma, düzen, dalavere, dolap, hile.

10. (alantopunda) taraflardan birinin dört sayı kazanmasıyla ulaşılan sonuç.

11. (güreşte) hasmını yenmek için yapılan her türlü teknik hareket.

12. (iyi ya da kötü) oynamak.

13. yeni bir oyun bulmak.

14. bir öneriyle vb. zaman yitirilmesine yol açmak.

15. oyun etmek.

16. şaka etmek.