Definición de «birlikte» en turco

belirteç

1. hep bir arada, elbirliğiyle, bir arada olarak.

   • Buna birlikte bir çözüm bulabiliriz

2. yanı sıra, yanında, yedeğinde.

   • Çocuğunu da birlikte götürdü

3. bir arada.

   • İkisi birlikte geldi

4. bir arada bulunmak.

5. (biriyle) sevişmek, cinsel ilişkide bulunmak.

   • Onunla birkaç kez birlikte olduk

6. karı ve koca bir arada, bir konutta oturma.

7. (bir kadın ve bir erkek) karı koca gibi bir arada bir yaşam sürme.