Definition von „kıvırmak“ auf Türkisch

unknown

1. bükmek.

   • İnsanın kolunu kıvırmak tehlikelidir

2. kenarından içe ya da dışa doğru bükmek, katlamak.

   • Pantolonunun paçalarını kıvırmıştı

3. büklüm büklüm, kıvrım kıvrım yapmak, kıvrık duruma getirmek.

   • Saçlarını kıvırmış, kıvırcık olmuştu

4. bir giysinin ya da kumaşın kenarını bükerek tersinden dikmek.

   • Ceketin kol ağzı eskiyince içine kıvırırdı

5. kalçalarını iki yana sallayarak oynamak ya da yürümek.

   • Kadın iyi kıvırıyordu

6. başa çıkmak, başarmak, becermek.

   • İşi yine de kıvırdık sayılır

7. (yalan vb.) uydurup söylemek.

   • İki laf kıvırınca kurtulduk

8. yönünü çevirmek, dönmek, sapmak.

   • Sürücü sağa kıvırıp çarpışmayı önledi

9. çalmak, aşırmak, hırsızlamak.

10. elde etmek, kazanmak.

    • Babamdan biraz para kıvırınca soluğu burada aldım

11. büke büke, bükerek, kıvırarak.

12. kalçalarını iki yana sallayarak.

    • Kadın, kıvıra kıvıra gidiyordu