Définition de « pabuç » en Turc

ad

1. ayakkabı.

2. masa, sandalye gibi mobilyaların ayaklarına geçirilen metal ya da plastik eklenti.

3. bir kimsenin uğraşmaya kalktığı kişinin kendinden güçlü, dişli çıkması durumunda söylenir.

   • Kabadayı bir nara attı, ama karşısındaki bıçağını çekince, baktı pabuç pahalı, kaçmaya başladı

4. herhangi bir durumun ya da girişilen bir işin sonunda zararlı çıkma olasılığı bulunduğunu belirtir.