Definición de «bağırmak» en turco

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (insan) sesini yükselterek gür bir ses çıkarmak.

   • Ey dünya, buradayım! diye bağırmak geliyordu içimden

2. (insan) bir şey söylerken sesini yükselterek kızgınlığını dile getirmek, öfkesini belirtmek, azarlamak, çıkışmak.

   • Öğretmen, sınıfa bağırmak istemiyordu ama bağırmak zorunda kalıyordu

3. kendini belli etmek, göze çarpmak.

   • Ressamın tablosunda kırmızılar bağırıyordu