Definition von „fındık“ auf Türkisch

ad

1. kayıngillerden, kuzey yarımkürenin ılık yerlerinde ve Türkiye’nin daha çok Karadeniz Bölgesi’nde yetişen, boyu 3–4 metreyi bulabilen, yürek biçiminde, tüylü ve kenarları çift dişli yaprakları olan bir ağaççık.

2. bu ağaççığın sert bir kabuk içinde bulunan, yağlı ve nişastalı, çok değerli ürünü.

3. hileli zar.

4. başkalarının cinsel ilgisini çekecek biçimde davranan ama ilişkiye yanaşmayan kimse.

5. Osmanlı döneminde kullanılmış olan, kenar süsleri fındığa benzediği için bu adla anılan altın sikke.

6. küçük ve değerli şey.