Définition de « yapı » en Turc

ad

1. barınmak ya da başka amaçlarla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık yapıtı.

2. yapılmakta olan konut, yol, köprü gibi şey, yapım işi.

   • Yanı başımızda bir yapı başladı

3. canlı bir varlığın beden ya da ruh özelliklerinin tümü.

   • Yapısı sağlamları komando yaptılar

4. bir şeyin şu ya da bu biçimde yapılmış olmasından, bütünün bir araya getirilişinden doğan özellik.

   • Dilin tümce yapısına dokunulmamalı

5. (bir kimse, bir kuruluşça vb.) ortaya konulma, oluşturulma, oluşturma, yapma.

   • Karadeniz yapısı bir tabancası vardı

6. dilsel öğelerin oluşturduğu, iç bağıntılardan ve öğelerin işlevlerinden kaynaklanan, özerk nitelikli dizge.

7. öğeleriyle somut bağı olan bütün.

8. canlı varlığın ruh ve beden özellikleri bütünlüğünün özellikle soyaçekimle ilgili olan yönleri.

9. parçaları, öğeleri arasında kurallılık, belirli bağlar ve karşılıklı ilişkiler bulunan bütün.