Définition de « sandık » en Turc

ad

1. içine türlü şeyler koymaya yarayan, genellikle tahtadan yapılan, dört köşe ve kapaklı ev eşyası.

2. bu eşyaya benzer biçimde yapılmış, türlü işlerde kullanılan nesne.

   • Oy sandığı

3. pazarlara gönderilmek üzere elma, portakal gibi meyveler ve türlü sebzeler koymaya yarayan, enlice tahta çıtalardan yapılmış dört köşe kap.

   • İki sandık mandalina aldım

4. bir kurumda para alınıp verilen yer.

   • Mal sandığı

5. banka ya da sosyal güvenlik kurumu.

   • Bankanın emekli sandığı iflastaymış

6. yapılarda kum, çakıl gibi şeyleri ölçmek için kullanılan, üstü ve altı açık, dört köşeli tahta ölçü.

7. mahalle tulumbacılarının omuzda taşıdıkları, sandık¹ biçiminde tulumba.

8. (iktidar) seçim kararı almak.

9. (halk) seçime katılmak, seçimde oy vermek.