Définition de « kenar » en Turc

ad

1. bir şeyin, bir yerin bitiş bölümü ya da ona yakın yeri.

   • Denizin kenarına gidip oturdu

2. bir şeyi çevreleyen çizgi.

   • Kumaşın kenarı yırtık çıktı

3. antika, baskı, çizgi, pervaz gibi çevre süsleri.

4. bir şekli sınırlandıran çizgilerden, ışınlardan her biri.

   • Bir dörtgenin dört kenarı vardır

5. merkezden uzak olan, kuytu, ıssız, sapa, tenha (yer).

   • Kentin kenar mahalleleri de görülecek yerlerdendi