Définition de « ilişki » en Turc

ad

1. iki ya da daha çok şey arasındaki karşılıklı ilgi, bağ.

   • Sınıfın birbiriyle ilişkisi çok güzeldir

2. kişileri birbirine bağlayan bağ, yakınlık, dostluk.

   • Onunla ilişkim kalmadı

3. bağlantı.

   • O şimdi İstanbul’da, ilişki sağlamak olanaksız

4. bağlantı sağlamak, bağlantı kurmak.

   • Depremde köylerle ilişki kurmak güçleşir

5. yakınlaşmak.

   • Onunla ilişki kurmak çok zordur

6. işine son verilmek, bağı kalmamak.

   • İşyeriyle ilişkisi kesildi

7. haber vb. alamaz olmak, bağlantısı kesilmek, bağlantı kuramamak.

   • Köyle ilişkimiz kesilmişti

8. yakınlığı, dostluğu kalmamak.

   • Onlarla ilişkimiz kesildi

9. (birinin) işine son vermek.

   • Onun bu işle ilişkisini kestik

10. (biri) bağına, ilişkisine kendi son vermek.

    • Onlarla ilişkisini kesmekte geç kalmııştı