Définition de « cavlak » en Turc

sıfat

1. (baş için) saçsız, çıplak, dazlak.

   • Cavlak başını eliyle güneşten korumaya çalışıyordu

2. (tepe, yer için) ağaçsız, örtüsüz, çıplak.

   • Bozkırın cavlak tepeleri başlamıştı

3. (kuş için) tüyü yolunmuş, tüysüz.

   • Tavuk, cavlak civcivlerini kanatları altına almıştı

4. üstünde bir şey bulunmayan, soyunmuş, çıplak.

   • Çocuk cavlak, hem de cascavlaktı