Définition de « anten » en Turc

ad

1. yüksekçe bir yere kurulan ve vericiden boşluğa gönderilen elektromanyetik dalgaları alarak alıcıya ileten ya da boşluğa elektromanyetik dalgalar gönderen, türlü biçimde iletken ya da iletkenler bütünü.

   • Çanak antenler yaygınlaştı

2. ➽duyarga.

3. balık oltası şamandırasının alt ve üst bölümünde bulunan ince uç.