Définition de « çiçek » en Turc

ad

1. bir bitkinin, üreme organlarını taşıyan, genellikle hoş kokulu ve renkli bölümü.

   • Bademin çiçeği meyveye dönüştü

2. çiçek açan kır ya da bahçe bitkisi.

   • Saksıda çiçek yetiştiriyorlar

3. davranışları, içinde bulunduğu toplumun ahlak anlayışına uymayan kadın.

   • Bir çiçek seni soruyordu

4. çiçeksime ya da süblimleşme yoluyla elde edilen toz.

5. irinli sivilceler, kabarcıklar biçiminde döküntülerle ve ateşle kendini gösteren, vücutta ve genellikle yüzde izler bırakan, çok ağır ve bulaşıcı bir hastalık.

6. iyi, hoş, güzel (nesne, kimse) ya da istek uyandıracak güzellikte olan (kadın, kız).

7. eroin.

8. (bitki) üzerinde pek çok çiçek olmak.

   • Badem çiçeğe kesmişti, arılar çiçeklere konup kalkıyordu

9. (bir yer) çiçeklerle donanmış olmak.

   • Dağ taş çiçeğe kesmişti