Définition de « çağrışım » en Turc

ad

1. bir düşüncenin, görüntünün ya da davranışın bir başkasını anımsatması; örneğin görülen bir buzdan, kişinin kendince bir anısı olan buzlu bir kış gününü düşünmesi, ondan da sıcak bir otel odasından karlı dağlara bakışını anımsaması vb.

   • Nedendir bilmem, bir çağrışımla anımsadığım bu olayı unutmuştum

2. ruhsal olayların, istencin aracılığı olmadan, kimi kez de istencin karşı koymasına karşın, birbirlerini bilinç alanına çekmesi.

3. düşünüler, kavramlar ve davranışlar arasında, yer ve zaman birliğinin etkisiyle kurulan ilişkiler sonucu, bilinç alanına bunlardan biri girince ötekini de bilince çekmesi olayı.