Définition de « çözülmek » en Turc

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. çözmek eylemine konu olmak.

   • Ayakkabımın bağı çözülmüş

2. (kar, buz ve kimi maddeler için) gevşeyip yumuşamak, erimeye başlamak.

   • Sulardaki kırağı çözülmek bilmiyordu

3. savaşta, düşman karşısında dayanamayıp dağılmak, cepheyi bırakmaya başlamak.

4. (bir topluluk) birliğini yitirmek, parçalanmak, dağılmak.

   • Çözülen ulus çöker

5. gücü kesilmek, güçsüz kalmak, gevşemek.

   • Haberi duyunca dizleri çözülüverdi, oraya oturdu

6. açıklığa kavuşmak.

   • Olaydaki giz çözülmüştü

7. sıkıştırılınca itiraf etmek.