Definición de «örtülü» en turco

sıfat

1. üstünde örtü bulunan, örtüsü olan.

   • Örtülü masayı köşeye koy

2. bir şeyle kaplanmış, örtülmüş olan.

   • Bahçe çiçeklerle örtülüydü

3. (söz, davranış vb. için) açık seçik olmayan, belirsiz anlam taşıyan.

   • Arkadaşının örtülü sözlerine anlam veremedi

4. üstü kapalı olarak, açıklama yapmadan.

   • Sözleri örtülü söylemek onun huyudur