sprokkelen | conjugation
Dutch verb 'sprokkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou sprokkelen |
|---|
| jij | zou sprokkelen |
|---|
| hij | zou sprokkelen |
|---|
| wij | zouden sprokkelen |
|---|
| jullie | zouden sprokkelen |
|---|
| zij | zouden sprokkelen |
|---|
| ik | zou gesprokkeld hebben |
|---|
| jij | zou gesprokkeld hebben |
|---|
| hij | zou gesprokkeld hebben |
|---|
| wij | zouden gesprokkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gesprokkeld hebben |
|---|
| zij | zouden gesprokkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | sprokkel |
|---|
| jij | sprokkelt |
|---|
| hij | sprokkelt |
|---|
| wij | sprokkelen |
|---|
| jullie | sprokkelen |
|---|
| zij | sprokkelen |
|---|
| ik | heb gesprokkeld |
|---|
| jij | hebt gesprokkeld |
|---|
| hij | heeft gesprokkeld |
|---|
| wij | hebben gesprokkeld |
|---|
| jullie | hebben gesprokkeld |
|---|
| zij | hebben gesprokkeld |
|---|
| ik | sprokkelde |
|---|
| jij | sprokkelde |
|---|
| hij | sprokkelde |
|---|
| wij | sprokkelden |
|---|
| jullie | sprokkelden |
|---|
| zij | sprokkelden |
|---|
| ik | had gesprokkeld |
|---|
| jij | had gesprokkeld |
|---|
| hij | had gesprokkeld |
|---|
| wij | hadden gesprokkeld |
|---|
| jullie | hadden gesprokkeld |
|---|
| zij | hadden gesprokkeld |
|---|
| ik | zal sprokkelen |
|---|
| jij | zult sprokkelen |
|---|
| hij | zal sprokkelen |
|---|
| wij | zullen sprokkelen |
|---|
| jullie | zullen sprokkelen |
|---|
| zij | zullen sprokkelen |
|---|
| ik | zal gesprokkeld hebben |
|---|
| jij | zult gesprokkeld hebben |
|---|
| hij | zal gesprokkeld hebben |
|---|
| wij | zullen gesprokkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gesprokkeld hebben |
|---|
| zij | zullen gesprokkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge