plegen | conjugation
Dutch verb 'plegen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou plegen |
|---|
| jij | zou plegen |
|---|
| hij | zou plegen |
|---|
| wij | zouden plegen |
|---|
| jullie | zouden plegen |
|---|
| zij | zouden plegen |
|---|
| ik | zou geplacht; gepleegd hebben |
|---|
| jij | zou geplacht; gepleegd hebben |
|---|
| hij | zou geplacht; gepleegd hebben |
|---|
| wij | zouden geplacht; gepleegd hebben |
|---|
| jullie | zouden geplacht; gepleegd hebben |
|---|
| zij | zouden geplacht; gepleegd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | pleeg |
|---|
| jij | pleegt |
|---|
| hij | pleegt |
|---|
| wij | plegen |
|---|
| jullie | plegen |
|---|
| zij | plegen |
|---|
| ik | heb geplacht; gepleegd |
|---|
| jij | hebt geplacht; gepleegd |
|---|
| hij | heeft geplacht; gepleegd |
|---|
| wij | hebben geplacht; gepleegd |
|---|
| jullie | hebben geplacht; gepleegd |
|---|
| zij | hebben geplacht; gepleegd |
|---|
| ik | placht; pleegde |
|---|
| jij | placht; pleegde |
|---|
| hij | placht; pleegde |
|---|
| wij | plachten; pleegden |
|---|
| jullie | plachten; pleegden |
|---|
| zij | plachten; pleegden |
|---|
| ik | had geplacht; gepleegd |
|---|
| jij | had geplacht; gepleegd |
|---|
| hij | had geplacht; gepleegd |
|---|
| wij | hadden geplacht; gepleegd |
|---|
| jullie | hadden geplacht; gepleegd |
|---|
| zij | hadden geplacht; gepleegd |
|---|
| ik | zal plegen |
|---|
| jij | zult plegen |
|---|
| hij | zal plegen |
|---|
| wij | zullen plegen |
|---|
| jullie | zullen plegen |
|---|
| zij | zullen plegen |
|---|
| ik | zal geplacht; gepleegd hebben |
|---|
| jij | zult geplacht; gepleegd hebben |
|---|
| hij | zal geplacht; gepleegd hebben |
|---|
| wij | zullen geplacht; gepleegd hebben |
|---|
| jullie | zullen geplacht; gepleegd hebben |
|---|
| zij | zullen geplacht; gepleegd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge