kronkelen | conjugation
Dutch verb 'kronkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou kronkelen |
|---|
| jij | zou kronkelen |
|---|
| hij | zou kronkelen |
|---|
| wij | zouden kronkelen |
|---|
| jullie | zouden kronkelen |
|---|
| zij | zouden kronkelen |
|---|
| ik | zou gekronkeld hebben |
|---|
| jij | zou gekronkeld hebben |
|---|
| hij | zou gekronkeld hebben |
|---|
| wij | zouden gekronkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gekronkeld hebben |
|---|
| zij | zouden gekronkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | kronkel |
|---|
| jij | kronkelt |
|---|
| hij | kronkelt |
|---|
| wij | kronkelen |
|---|
| jullie | kronkelen |
|---|
| zij | kronkelen |
|---|
| ik | heb gekronkeld |
|---|
| jij | hebt gekronkeld |
|---|
| hij | heeft gekronkeld |
|---|
| wij | hebben gekronkeld |
|---|
| jullie | hebben gekronkeld |
|---|
| zij | hebben gekronkeld |
|---|
| ik | kronkelde |
|---|
| jij | kronkelde |
|---|
| hij | kronkelde |
|---|
| wij | kronkelden |
|---|
| jullie | kronkelden |
|---|
| zij | kronkelden |
|---|
| ik | had gekronkeld |
|---|
| jij | had gekronkeld |
|---|
| hij | had gekronkeld |
|---|
| wij | hadden gekronkeld |
|---|
| jullie | hadden gekronkeld |
|---|
| zij | hadden gekronkeld |
|---|
| ik | zal kronkelen |
|---|
| jij | zult kronkelen |
|---|
| hij | zal kronkelen |
|---|
| wij | zullen kronkelen |
|---|
| jullie | zullen kronkelen |
|---|
| zij | zullen kronkelen |
|---|
| ik | zal gekronkeld hebben |
|---|
| jij | zult gekronkeld hebben |
|---|
| hij | zal gekronkeld hebben |
|---|
| wij | zullen gekronkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gekronkeld hebben |
|---|
| zij | zullen gekronkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge