distingeren | conjugation
Dutch verb 'distingeren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou distingeren |
|---|
| jij | zou distingeren |
|---|
| hij | zou distingeren |
|---|
| wij | zouden distingeren |
|---|
| jullie | zouden distingeren |
|---|
| zij | zouden distingeren |
|---|
| ik | zou gedistingeerd hebben |
|---|
| jij | zou gedistingeerd hebben |
|---|
| hij | zou gedistingeerd hebben |
|---|
| wij | zouden gedistingeerd hebben |
|---|
| jullie | zouden gedistingeerd hebben |
|---|
| zij | zouden gedistingeerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | distingeer |
|---|
| jij | distingeert |
|---|
| hij | distingeert |
|---|
| wij | distingeren |
|---|
| jullie | distingeren |
|---|
| zij | distingeren |
|---|
| ik | heb gedistingeerd |
|---|
| jij | hebt gedistingeerd |
|---|
| hij | heeft gedistingeerd |
|---|
| wij | hebben gedistingeerd |
|---|
| jullie | hebben gedistingeerd |
|---|
| zij | hebben gedistingeerd |
|---|
| ik | distingeerde |
|---|
| jij | distingeerde |
|---|
| hij | distingeerde |
|---|
| wij | distingeerden |
|---|
| jullie | distingeerden |
|---|
| zij | distingeerden |
|---|
| ik | had gedistingeerd |
|---|
| jij | had gedistingeerd |
|---|
| hij | had gedistingeerd |
|---|
| wij | hadden gedistingeerd |
|---|
| jullie | hadden gedistingeerd |
|---|
| zij | hadden gedistingeerd |
|---|
| ik | zal distingeren |
|---|
| jij | zult distingeren |
|---|
| hij | zal distingeren |
|---|
| wij | zullen distingeren |
|---|
| jullie | zullen distingeren |
|---|
| zij | zullen distingeren |
|---|
| ik | zal gedistingeerd hebben |
|---|
| jij | zult gedistingeerd hebben |
|---|
| hij | zal gedistingeerd hebben |
|---|
| wij | zullen gedistingeerd hebben |
|---|
| jullie | zullen gedistingeerd hebben |
|---|
| zij | zullen gedistingeerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge