cohabiteren | conjugation
Dutch verb 'cohabiteren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou cohabiteren |
|---|
| jij | zou cohabiteren |
|---|
| hij | zou cohabiteren |
|---|
| wij | zouden cohabiteren |
|---|
| jullie | zouden cohabiteren |
|---|
| zij | zouden cohabiteren |
|---|
| ik | zou gecohabiteerd hebben |
|---|
| jij | zou gecohabiteerd hebben |
|---|
| hij | zou gecohabiteerd hebben |
|---|
| wij | zouden gecohabiteerd hebben |
|---|
| jullie | zouden gecohabiteerd hebben |
|---|
| zij | zouden gecohabiteerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | cohabiteer |
|---|
| jij | cohabiteert |
|---|
| hij | cohabiteert |
|---|
| wij | cohabiteren |
|---|
| jullie | cohabiteren |
|---|
| zij | cohabiteren |
|---|
| ik | heb gecohabiteerd |
|---|
| jij | hebt gecohabiteerd |
|---|
| hij | heeft gecohabiteerd |
|---|
| wij | hebben gecohabiteerd |
|---|
| jullie | hebben gecohabiteerd |
|---|
| zij | hebben gecohabiteerd |
|---|
| ik | cohabiteerde |
|---|
| jij | cohabiteerde |
|---|
| hij | cohabiteerde |
|---|
| wij | cohabiteerden |
|---|
| jullie | cohabiteerden |
|---|
| zij | cohabiteerden |
|---|
| ik | had gecohabiteerd |
|---|
| jij | had gecohabiteerd |
|---|
| hij | had gecohabiteerd |
|---|
| wij | hadden gecohabiteerd |
|---|
| jullie | hadden gecohabiteerd |
|---|
| zij | hadden gecohabiteerd |
|---|
| ik | zal cohabiteren |
|---|
| jij | zult cohabiteren |
|---|
| hij | zal cohabiteren |
|---|
| wij | zullen cohabiteren |
|---|
| jullie | zullen cohabiteren |
|---|
| zij | zullen cohabiteren |
|---|
| ik | zal gecohabiteerd hebben |
|---|
| jij | zult gecohabiteerd hebben |
|---|
| hij | zal gecohabiteerd hebben |
|---|
| wij | zullen gecohabiteerd hebben |
|---|
| jullie | zullen gecohabiteerd hebben |
|---|
| zij | zullen gecohabiteerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge