coïncideren | conjugation
Dutch verb 'coïncideren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou coïncideren |
|---|
| jij | zou coïncideren |
|---|
| hij | zou coïncideren |
|---|
| wij | zouden coïncideren |
|---|
| jullie | zouden coïncideren |
|---|
| zij | zouden coïncideren |
|---|
| ik | zou gecoïncideerd hebben |
|---|
| jij | zou gecoïncideerd hebben |
|---|
| hij | zou gecoïncideerd hebben |
|---|
| wij | zouden gecoïncideerd hebben |
|---|
| jullie | zouden gecoïncideerd hebben |
|---|
| zij | zouden gecoïncideerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | coïncideer |
|---|
| jij | coïncideert |
|---|
| hij | coïncideert |
|---|
| wij | coïncideren |
|---|
| jullie | coïncideren |
|---|
| zij | coïncideren |
|---|
| ik | heb gecoïncideerd |
|---|
| jij | hebt gecoïncideerd |
|---|
| hij | heeft gecoïncideerd |
|---|
| wij | hebben gecoïncideerd |
|---|
| jullie | hebben gecoïncideerd |
|---|
| zij | hebben gecoïncideerd |
|---|
| ik | coïncideerde |
|---|
| jij | coïncideerde |
|---|
| hij | coïncideerde |
|---|
| wij | coïncideerden |
|---|
| jullie | coïncideerden |
|---|
| zij | coïncideerden |
|---|
| ik | had gecoïncideerd |
|---|
| jij | had gecoïncideerd |
|---|
| hij | had gecoïncideerd |
|---|
| wij | hadden gecoïncideerd |
|---|
| jullie | hadden gecoïncideerd |
|---|
| zij | hadden gecoïncideerd |
|---|
| ik | zal coïncideren |
|---|
| jij | zult coïncideren |
|---|
| hij | zal coïncideren |
|---|
| wij | zullen coïncideren |
|---|
| jullie | zullen coïncideren |
|---|
| zij | zullen coïncideren |
|---|
| ik | zal gecoïncideerd hebben |
|---|
| jij | zult gecoïncideerd hebben |
|---|
| hij | zal gecoïncideerd hebben |
|---|
| wij | zullen gecoïncideerd hebben |
|---|
| jullie | zullen gecoïncideerd hebben |
|---|
| zij | zullen gecoïncideerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge