bekonkelen | conjugation
Dutch verb 'bekonkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou bekonkelen |
|---|
| jij | zou bekonkelen |
|---|
| hij | zou bekonkelen |
|---|
| wij | zouden bekonkelen |
|---|
| jullie | zouden bekonkelen |
|---|
| zij | zouden bekonkelen |
|---|
| ik | zou bekonkeld hebben |
|---|
| jij | zou bekonkeld hebben |
|---|
| hij | zou bekonkeld hebben |
|---|
| wij | zouden bekonkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden bekonkeld hebben |
|---|
| zij | zouden bekonkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | bekonkel |
|---|
| jij | bekonkelt |
|---|
| hij | bekonkelt |
|---|
| wij | bekonkelen |
|---|
| jullie | bekonkelen |
|---|
| zij | bekonkelen |
|---|
| ik | heb bekonkeld |
|---|
| jij | hebt bekonkeld |
|---|
| hij | heeft bekonkeld |
|---|
| wij | hebben bekonkeld |
|---|
| jullie | hebben bekonkeld |
|---|
| zij | hebben bekonkeld |
|---|
| ik | bekonkelde |
|---|
| jij | bekonkelde |
|---|
| hij | bekonkelde |
|---|
| wij | bekonkelden |
|---|
| jullie | bekonkelden |
|---|
| zij | bekonkelden |
|---|
| ik | had bekonkeld |
|---|
| jij | had bekonkeld |
|---|
| hij | had bekonkeld |
|---|
| wij | hadden bekonkeld |
|---|
| jullie | hadden bekonkeld |
|---|
| zij | hadden bekonkeld |
|---|
| ik | zal bekonkelen |
|---|
| jij | zult bekonkelen |
|---|
| hij | zal bekonkelen |
|---|
| wij | zullen bekonkelen |
|---|
| jullie | zullen bekonkelen |
|---|
| zij | zullen bekonkelen |
|---|
| ik | zal bekonkeld hebben |
|---|
| jij | zult bekonkeld hebben |
|---|
| hij | zal bekonkeld hebben |
|---|
| wij | zullen bekonkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen bekonkeld hebben |
|---|
| zij | zullen bekonkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge