aaneenklinken | conjugation
Dutch verb 'aaneenklinken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aaneenklinken |
|---|
| jij | zou aaneenklinken |
|---|
| hij | zou aaneenklinken |
|---|
| wij | zouden aaneenklinken |
|---|
| jullie | zouden aaneenklinken |
|---|
| zij | zouden aaneenklinken |
|---|
| ik | zou aaneengeklonken hebben |
|---|
| jij | zou aaneengeklonken hebben |
|---|
| hij | zou aaneengeklonken hebben |
|---|
| wij | zouden aaneengeklonken hebben |
|---|
| jullie | zouden aaneengeklonken hebben |
|---|
| zij | zouden aaneengeklonken hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | klink aaneen |
|---|
| jij | klinkt aaneen |
|---|
| hij | klinkt aaneen |
|---|
| wij | klinken aaneen |
|---|
| jullie | klinken aaneen |
|---|
| zij | klinken aaneen |
|---|
| ik | heb aaneengeklonken |
|---|
| jij | hebt aaneengeklonken |
|---|
| hij | heeft aaneengeklonken |
|---|
| wij | hebben aaneengeklonken |
|---|
| jullie | hebben aaneengeklonken |
|---|
| zij | hebben aaneengeklonken |
|---|
| ik | klonk aaneen |
|---|
| jij | klonk aaneen |
|---|
| hij | klonk aaneen |
|---|
| wij | klonken aaneen |
|---|
| jullie | klonken aaneen |
|---|
| zij | klonken aaneen |
|---|
| ik | had aaneengeklonken |
|---|
| jij | had aaneengeklonken |
|---|
| hij | had aaneengeklonken |
|---|
| wij | hadden aaneengeklonken |
|---|
| jullie | hadden aaneengeklonken |
|---|
| zij | hadden aaneengeklonken |
|---|
| ik | zal aaneenklinken |
|---|
| jij | zult aaneenklinken |
|---|
| hij | zal aaneenklinken |
|---|
| wij | zullen aaneenklinken |
|---|
| jullie | zullen aaneenklinken |
|---|
| zij | zullen aaneenklinken |
|---|
| ik | zal aaneengeklonken hebben |
|---|
| jij | zult aaneengeklonken hebben |
|---|
| hij | zal aaneengeklonken hebben |
|---|
| wij | zullen aaneengeklonken hebben |
|---|
| jullie | zullen aaneengeklonken hebben |
|---|
| zij | zullen aaneengeklonken hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge