Definition von „damıtmak“ auf Türkisch

unknown

1. bir maddeyi buharlaştırıp ayrıştırdıktan sonra en uçucu öğelerini soğutup yoğunlaştırarak arı bir durumda yeniden ya da yeni bir öğe olarak elde etmek.

   • Üzümü damıtıp rakı yaptılar

2. sıvı karışımlarda, karmaşık ve değişken bileşimleri oluşturan öğeleri, özellikleri belirli ürünlere ayırmak.

3. ince ince işlemek, fazlalıklarından arıtmak, yalın, öz, arı bir duruma getirmek.

   • Ozan, şiirini damıtmakta ustalaşmış