Definition von „bahar“ auf Türkisch

ad

1. (kuzey yarımküre için) 21 Martta gece ile gündüzün eşitliğiyle başlayan ve 22 Haziranda gündönümüyle sona eren, kış ile yaz arasındaki ılıman mevsim.

2. bu mevsimde ağaçlarda açan çiçekler ve yapraklar.

   • Badem baharı, bahçeyi şenlendirdi

3. insanın genç olduğu dönem, gençlik çağı.

   • Yaşamının baharında acılara uğradı