Definition von „ah“ auf Türkisch

ünlem

1. kullanıldığı yere ve kullanılırken sesin aldığı tona göre sevgi, beğenme, hoşlanma, özlem, şaşma, pişmanlık, acı gibi duyguları dile getirir.

   • Ah canım, ne şeker şey! Ah nerde o günler. Ah ne yaptım da gittim!

2. vücudun herhangi bir yerinde ağrı, acı duyumsandığında söylenir.

   • Ah, kolumu bir yere çarptım!

3. ilenç.

   • Onun ahı kimseyi ondurmaz

4. acı ile içini çekmek, yakınma sesi çıkarmak, inlemek.

   • Ah edip inlemekte olan hastanın acısı dindi

5. kötülük gördüğü bir kimseye karşı kötü dilekte bulunmak, ilenmek.

   • Ona ah etmekle eline bir şey geçmez