Türkçe dilinde "izlenimcilik" tanımı

ad

1. XIX. yüzyılın sonlarında Fransa’da ressamlarda bir tutum olarak beliren ve daha sonra bütün sanat dallarında benimsenen, doğayı, insanın dış dünyasını gerçekte olduğu gibi bütün çirkinlik ve gerçekliğiyle değil, ancak ondan edinilen izlenime göre vermeyi yeğleyen, doğrudan gerçek yerine onun sanatçıda uyandırdığı duyumları, izlenimleri yansıtan sanat akımı.

2. yalnızca duyu izlenimlerini ve duyumları gerçek olarak kabul eden bilgi öğretisi.