aanklinken | conjugation
Dutch verb 'aanklinken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanklinken |
|---|
| jij | zou aanklinken |
|---|
| hij | zou aanklinken |
|---|
| wij | zouden aanklinken |
|---|
| jullie | zouden aanklinken |
|---|
| zij | zouden aanklinken |
|---|
| ik | zou aangeklonken hebben |
|---|
| jij | zou aangeklonken hebben |
|---|
| hij | zou aangeklonken hebben |
|---|
| wij | zouden aangeklonken hebben |
|---|
| jullie | zouden aangeklonken hebben |
|---|
| zij | zouden aangeklonken hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | klink aan |
|---|
| jij | klinkt aan |
|---|
| hij | klinkt aan |
|---|
| wij | klinken aan |
|---|
| jullie | klinken aan |
|---|
| zij | klinken aan |
|---|
| ik | heb aangeklonken |
|---|
| jij | hebt aangeklonken |
|---|
| hij | heeft aangeklonken |
|---|
| wij | hebben aangeklonken |
|---|
| jullie | hebben aangeklonken |
|---|
| zij | hebben aangeklonken |
|---|
| ik | klonk aan |
|---|
| jij | klonk aan |
|---|
| hij | klonk aan |
|---|
| wij | klonken aan |
|---|
| jullie | klonken aan |
|---|
| zij | klonken aan |
|---|
| ik | had aangeklonken |
|---|
| jij | had aangeklonken |
|---|
| hij | had aangeklonken |
|---|
| wij | hadden aangeklonken |
|---|
| jullie | hadden aangeklonken |
|---|
| zij | hadden aangeklonken |
|---|
| ik | zal aanklinken |
|---|
| jij | zult aanklinken |
|---|
| hij | zal aanklinken |
|---|
| wij | zullen aanklinken |
|---|
| jullie | zullen aanklinken |
|---|
| zij | zullen aanklinken |
|---|
| ik | zal aangeklonken hebben |
|---|
| jij | zult aangeklonken hebben |
|---|
| hij | zal aangeklonken hebben |
|---|
| wij | zullen aangeklonken hebben |
|---|
| jullie | zullen aangeklonken hebben |
|---|
| zij | zullen aangeklonken hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge