Definition of "อับ" in Thai

คำวิเศษณ์

1. ไม่มีอากาศถ่ายเท, ไม่โปร่ง.

   • อากาศอับ

2. ไม่มีตาเดิน, จนแต้ม, ใช้แก่หมากรุกในกรณีที่ขุนไม่สามารถเดินได้โดยไม่ถูกรุก.

3. เขลา, โง่.

4. ถึงคราวอับจน, ถึงคราวชะตาตก.

   • ดวงตกอับ

5. มัวหมอง.

6. มืด.

7. ลักษณะของนกเขาซึ่งเคยขันแล้วกลับไม่ขัน.

8. ลักษณะของกลิ่นซึ่งเกิดจากสิ่งที่ไม่มีอากาศผ่าน.

   • ตู้เหม็นอับ

คำนาม

1. ตลับ.

   • อับยา อับสีผึ้ง