Türkçe dilinde "karartmak" tanımı

unknown

1. bir şeyin rengini karaya <b>(II)</b> döndürmek, karalaştırmak, esmerleştirmek.

   • Güneş tenini karartmıştı

2. ışığını kesmek ya da azaltmak, karanlık duruma getirmek, gölgelendirmek.

   • Perdeler salonu kararttı

3. (ışığı) örtmek ya da kısmak.

   • Lambayı biraz karartın

4. kötü bir duruma getirmek, kötüleştirmek, gölgelemek.

   • Bu olay onun saygınlığını kararttı

5. (iç, gönül, ruh gibi sözcüklerle) sıkıntı vermek, kederlendirmek.

   • Sözleri içimi karartmıştı