Türkçe dilinde "ezik" tanımı

sıfat

1. ezilmiş ya da yassılmış.

2. yaşam koşulları karşısında güçsüz kalmış, sıkıntılı bir duruma düşmüş, kişiliğini yitirmiş olan (kimse).

   • O, hep eziktir, hep zorluk içindedir

3. çürük, bere.

   • Elmada ezikler vardı

4. çok ezik, eğri büğrü.

5. ezikler içinde, ezilmiş ve büzülmüş olarak.